مروری بر کتاب جنگل بارانی – قسمت دوازدهم

تازه‌های ویژن

جنگل بارانی – راز ایجاد دره سیلیکون بعدی

قسمت دوازدهم: قسمت آخر و نتیجه‌گیری

 

این بخش در این خصوص است که چگونه یک اکوسیستم نوآوری را اندازه‌گیری کرده و از عملکرد مطلوب آن اطمینان حاصل کنیم. سوالاتی کلیدی در این بخش جهت سنجش عملکرد یک اکوسیستم مطرح می‌­شود. همچنین شاخصی با عنوان GIP که مخفف Gross Innovation Product می‌­باشد ارائه می‌­کند که همچون GDP که میزان تولید ناخالص یک کشور را می‌سنجد شاخصی در اکوسیستم نوآوری باشد. در این فصل برای محاسبه میزان موفقیت یا عدم موفقیت جنگل بارانی از سیستم‌های بیولوژیک همچون قارچ­‌های حاوی شریان استفاده می‌­کند و فرهنگ را مثال می‌­زند که اگر فرهنگ خوبی حاکم باشد شریان‌ها باز و اگر فرهنگ خوبی نباشد شریان‌ها بسته‎اند.

جمع بندی: چیزی که باعث می‌­شود روح افراد از هم فاصله بگیرد آخرین مانعی است که اگر انسان از آن گذر کند باعث تحولات عظیمی می‌­شود. بنابراین یک اکوسیستم شکل می‌­گیرد اگر در آن ارتباط میان افراد را با مانع کمتری تسهیل کنیم. همه رهبران از نخست‌وزیران تا مدیران عامل شرکت‌ها و دیگران باید بیشتر بر بخش فرهنگ تمرکز کنند تا عناصر تشکیل دهنده اکوسیستم در حالی که برعکس این روند در بسیاری از کشورها حاکم است.

در نهایت باید بدانیم که نوآوری نتیجه همکاری خوب و مطلوب افراد در کنار یکدیگر و پدید آوردن رویداد و اتفاقی هیجان‌انگیز و برقراری آرامش است. در اکوسیستم نوآوری نباید صرفاً به دنبال توسعه اقتصاد دانش‌بنیان باشیم بلکه باید به دنبال ارتباط و زندگی خوب افراد و خلق مطلوب باشیم.

مطالب مرتبط

Comments are closed.