مروری بر کتاب جنگل بارانی – قسمت هشتم

تازه‌های ویژن

جنگل بارانی – راز ایجاد دره سیلیکون بعدی

قسمت هشتم: چگونه یک جنگل بارانی بسازیم؟ (بخش اول)

 

شکسپیر: من دارویی سراغ دارم که به سنگ زندگانی می‌بخشد و آن را نرم کرده و با حالتی از هیجان آن را می‌­رقصاند. این جمله از شکسپیر روح این قسمت را مطرح کرده است ولی به طور کلی این قسمت در خصوص قوانین نانوشته و روح اکوسیستم نوآوری، مباحثی را عنوان کرده است و تاکید بر چگونگی ساخت یک جنگل بارانی دارد.

در جنگل بارانی بر خلاف دیدگاه سنتی که یک آژانس یا عامل به عنوان واسطه میان صاحبان تکنولوژی و یا متقاضیان قرار می‌­گیرد، تک تک اجزا، خود با یکدیگر در ارتباط قرار می‌­گیرند و خود افراد جامعه تعاملات را ایجاد می‌­کنند. در شرایط کنونی به خصوص در ایران به اصطلاح دولت در سرپل ایستاده است و تعاملات را رصد می­‌کند. معمولا مدیران سطح بالا در دولت اگر آیین نامه‌ای می‌نویسند که ارتباطات را تسهیل کند، همین آیین نامه یا قانون یا این سیستم خطی به عنوان یک معضل به حساب آمده و آزادی عمل را سلب می‌­کند. در جنگل بارانی به منظور برقراری ارتباطات مؤثر، فرهنگ اعتماد شکل گرفته و گسترش می‌­یابد که بدین منظور نتایج برد-برد حاصل می‌­شود. بانک جهانی بر مبنای اعتماد، از یک شرکت سخت‌افزاری و ساخت زیرساخت‌هایی چون پل و راه‌سازی برای کشورها، تبدیل به بانک جهانی گردیده و میان اجزای مختلف تعامل و رابطه برقرار کرده و از اکوسیستم نوآوری کشورها و مجامع جهانی حمایت می‌­کند.

مباحث مدیریتی نیز در کتاب از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. در این فصل برای مقایسه تفکرات جنگل بارانی و تفکرات مرسوم در دانش مدیریت، از فلسفه مدیریت Deming استفاده می‌­کند و تفکرات سنتی را که غالبا برای مدیریت شرکت‌های بزرگ به کار می‌­روند، در مورد مدیریت اکوسیستم نوآوری رد می‌­کند. در دمینگ و جنگل بارانی دو بعد مشابه وجود دارد.

اول اینکه “افراد” در هردو از اجزای مهم و حیاتی به شمار می‌­روند و دومین مورد مربوط به بحث “نقش افراد” است که در هردو افراد نقش‌هایی را نسبت به دیگران پذیرا شده‌اند و در نقش الگو ظاهر می‌­شوند. اما در ابعادی اصلی متفاوتند. مورد اول مربوط به “ثبات هدف” است که در مدل دمینگ یک هدف مشترک وجود دارد که از بالا به پایین تعیین شده است اما در جنگل بارانی افراد اهداف خود را دنبال می‌­کنند.

مورد دوم بحث “انحراف از استانداردها” است. در مدل دمینگ روش‌هایی برای یافتن  دلایل خطا و انحراف در کیفیت محصول می­‌یابند ولی در جنگل بارانی در مقابل خطاها و استرس زیاد تحمل خود را بالا می‌­برند. این موارد به نوعی متعادل نیستند و در طول رشد یک شرکت شکل می‌­گیرند. قبل از اینکه شرکت، محصول و برنامه مالی آن شکل بگیرد رویکرد جنگل بارانی حاکم است ولی بعد از آنکه شرکت شکل گرفت و به بلوغ رسید، چارچوب دمینگ مطرح می‌شود.

در این بخش مدلی ارائه می‌شود همچون بوم کسب‌وکار که در قالب آن می‌شود هم اکوسیستم را آنالیز کرد و هم طراحی کرد و پیاده سازی کرد. این بوم از نه قسمت مختلف زیرساخت و ارتباطات، فرهنگ، منابع، فعالیتها، تعهدات، الگوها، رهبران، ذینفعان و چارچوب ها تشکیل شده است و روابط علت و معلولی را نشان می‌دهد.

مطالب مرتبط

Comments are closed.